Sendromlu bir pazartesiden herkese merhabalar :)
Bu diziyi anlatmaya nasıl başlasam bilemiyorum..Çok mu beğendim? Hayır. Peki çok mu etkilendim? Evet!
İlk aşkın eşsiz masumiyeti var bu dizide.İlk iki bölümü gerçekten şahane.Açık konuşmak gerekirse karakterlerin büyümesini istemedim pek ama yetişkin oyuncular da izlemesi çok keyifli performanslar sergilemişler. Lakin 20 bölüm bu diziye biraz faza gelmiş. Özellikle ortalarında gerçekten sıkıldım. Ama diyorum ya o ilk 2 bölüm hatrına 40 bölüm bile izlenirdi.Size de öyle gelir mi bilmem ama sanki ilk 2 bölüm farklı son 18 bölüm farklı diziymiş gibi hissettim ben.Belki de 2 bölümü ütopik derecede güzel olması hissettirdi bana bunu.
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj_NBRgJvXAUDWTMkKjQ1vlkqJL7eMd8kw3ObD20nQTb5xnHGJfU4eU2u5yOLETs6LhmMg69dP8IX2zKPtqp4sBFSwihfZ8BldIqKkmslFMhZEy4O8CrzwHM_AVj5OYtOl-54tlA-jrbReV/s320/tumblr_n6e3baPkjJ1shi9qxo7_500-6124.jpg)
Aradan 12 yılın geçmesiyle tekrar bir araya gelen Park Dong Joo ve Yoon Soo Wan için her şey eskisi gibi olacak mı?Peki kornea nakliyle artık görme yetisine sahip olan Soo Wan zamanında kalbiyle tanıdığı Dong Joo'yu gözleriyle tekrar tanıyabilecek midir? İyi seyirler :)